Maðurinn á skjánum Aldrei fékk að finna Heitan geisla sólar Kyssa sínar kinnar Fólkið elskaði hann Þau vildu hann vera Stolt heillar þjóðar Erfitt er að bera Heil sé dystópíska martröðin Eða var hún draumur Ég er maðurinn á skjánum Er gleymdur, dauður Og eins og hann spáði Hvarf hann ljósinu frá Um leið og ný stjarna Tók yfir fólksins skjá Þú varst stærsta stjarnan Þú brannst hratt og skært Að lokum tapaðir þú öllu Sem þér var kært Heil sé dystópíska martröðin Er eitt sinn var draumur Tók yfir öll þín vit Og eftir ertu auður Heil sé dystópíska martröðin Er eitt sinn var draumur Ég er maðurinn á skjánum Er gleymdur dauður Er gleymdur dauður Er eftir auður Er eitt sinn var draumur