Межы Рукі адчулі e a Неба. Схаваць немагчыма ў межах e D гэтых. Аблокаў шэрасць e a e і тое цяпло, што застаецца D e ад сонца; як песня a e хоць з вуснаў злятае непрыкметна, D e а можа сабою змяніць ўсё наўкол. a e D C Прыпеў. O-o-o e C Ла-ла-ла e C Рукі адчулі веліч. Схаваць немагчыма ў межах вусце чыстай любові - яна прабівае шлях праз камні, да хваляў мора. Узмацняе што-крок яе дарога. і гэта вернасць - твая і мая Прыпеў. Думка мае такі палёт, што яе ніхто не можа загнаць у рамкі Таксама як не можна абхапіць вецер размахам нават найшырэйшых крылаў Так, бязмежжа – гэта... веліч! Рукі адчулі праўду. Схаваць немагчыма ў межах кроплю шчырай веры - яна прабіваецца да сонца, праз песню ў неба, а корнем трымаецца за велічную вечнасць