شب توی کوچه ها با سایه خودم هی راه میرمو هی حرف میزنم
دلگیر میشم از این شهره لعنتی وقتی که تو هوات هی پرسه میزنم
پر میشم از سکوت وقتی دلم پره بازم هوا پسه بارون نمیزنه
بارون که نه ولی انگار پلکه من از بعد رفتنت هر لحظه میزنه
دنیای من تویی من مومنم به تو من عاشق تو و توبی هوای من
زندم که با غمت هی زندگی کنم دنیای من تویی تو بی هوای من
روزای بعده تو مثله جهنمه یک روزمرگی یک جون کندنه
شبهای بعد تو با قرص و دلهره با عکس و نامهات هر روز مردنه
دنیای من تویی من مومنم به تو من عاشق تو و تو بی هوای من
زندم که با غمت هی زندگی کنم دنیای من تویی تو بی خیال من
دنیای من تویی من مومنم به تو من عاشق تو و تو بی صدای من
مردم از این سکوت حرفی بزن گلم دنیای من تویی تو مومنی به من؟