Karanlıklar içinde birden Aklıma gelen o şiirden Üzgünüm dökülür Bu sözler Üstüne kurduğun bu şehir Hep tuzaklarla gelir Gösterir yüzünü Bu zehir Kapılar içinde bir yanım Ne tamım ne de yarım Sorma sakın Ne uzaktayım ne yakın Karanlıklar içinde bir sen Hep yeniden yeniden yenilen Bir resim görünür Bu deriden Kendine kurduğun bu cümleler Bilirsin hep seninleler Doldurur gönlünü Bu sesler