Gdy kończył mnie kolejny identyczny dzień
Znalazłem dawny czas na grubym szklanki dnie
Gdy zgasły światła sam zgubiłem się we mgle
W jedynym, które znam pośród tysiąca miejsc
Z drobną przeszkodą, zostałem sobą
Z wielką swobodą, uderzam głową w mur
W gasnących centrach miast na betonowym tle
Z pozoru za mną czas i nic nie zmienia się
Choć wszystkie nasze ślady zdążył zmyć już deszcz
To jednak każdy z nas uparcie twierdzi że
Rozbija glową mur!
Rozbija glową mur!
Rozbija głową mur!
Rozbija głową mur!
Głową mur! Głową mur!
Klarowny obraz wspólnych dni
Stanowczy głos i wielki krzyk
Idei moc i więzy krwi
Zabiły czas, stłumiły łzy
Rozbili głową mur!
Rozbili głową mur!
Rozbili głową mur!
Rozbili głową mur!
Głową mur!
Wstało słońce i opadł kurz
Spełniłem już swój wielki plan
Uniosłem głowę w stronę chmur
Problemem wcale nie był mur.