In de straote van oeës Limburg
Véltj 'n traon oppe groond
'Ne Mins luîptj verlaote
Mer 'ne lach oppe moond
Hae dînktj trök aan 't laeve,
'T fieëst, de meziek
Pas asse 't mist, as 't d'r efkes neet és,
Wétse
Waat zeen vae heej in Limburg toch riêk
In eder klein träönke blînktj ouch unne lach
Van alles waas dich oeëts hebs gebrachtj
Oeës leefdje, oeës vreendschap,
Dich leets os neet los
Vastelaovendj, dich zits vör ieëwig in os
Ich zeen in sepia 'n stâmpvôl kefee
Net nao daen optocht toen oeës geluid 't neet deej
Toen di-j Boorekepèl os vör 'n fles schnaps
Good hieët begelédj, tot laat aanne tap
Dus in miene kop, in mien hert, in mien blood
Weît ich net wi-js dich wéts, alles keumtj good
In eder klein träönke blînktj ouch unne lach
Van alles waas dich oeëts hebs gebrachtj
Oeës leefdje, oeës vreendschap,
Dich leets os neet los
Vastelaovendj, dich zits vör ieëwig in os
Ich droum effe trök,
Oeëze zoeën dae woeërt preens
Dertien jaor aod en noow 'ne groeëte mins
Waat vae belaeftj hebbe same det jaor
Allein mer clichés, mer allemaol waor
Vastelaovesgelök uut 'n Limburgse bron
En Limburgers weîte, nao raegen keumtj zon
In eder klein träönke blînktj ouch unne lach
Van alles waas dich oeëts hebs gebrachtj
Oeës leefdje, oeës vreendschap,
Dich leets os neet los
Vastelaovendj, dich zits vör ieëwig in os
In eder klein träönke blînktj ouch unne lach
Van alles waas dich oeëts hebs gebrachtj
Oeës leefdje, oeës vreendschap,
Dich leets os neet los
Vastelaovendj, dich zits vör ieëwig in os
Vör Altieëd en Ieëwig in eeder van os.