Leihoan isurtzen den mundua, ganbaran geratzen den usaina, pantailak goitik botatzen duen uztia, pareta mantxatzen duen erlojua, sexutik ateratzen zaidana, den dena lohizkoa da. Daukadan oroitzapen ezin zehaztua, miraila zikintzen duen irudia, zure begi dezepzionatuetan irakurtzen dudana, nekez zirriborratzen dudan bizitza, den dena lohizkoa da. Dena lohizkoa den egunetan Holakoetan nerekin egoteko gogoa duzula diozu bainan ez dut sinetsiko, ezinezkoa da. Gezurra baizik ezin da izan gezurra da errukia. Bat ala bestea bost axola zait ia, lohizkoak baitira. Dena lohizkoa den egunetan