Zabrało się ich pięciu, zebrali się nad stołem
Na którym leżał przygotowany, uśpiony człowiek
On stoi przed szansą bez precedensu
Siostro skalpel, rozpoczynam operację
Kiedyś robiłem już to wcześniej
Wszystko pod kontrolą, to tylko mięsień
Wszystko zależy tylko od moich dłoni
Ona to widzi, kiedy ściera mi pot ze skroni
Człowiek ma problem, to trzeba ratować
Więc walczę o życie i to nie metafora
Mam w dłoniach potrzebne narzędzia
To dzięki nim mogę dać tyle szczęścia
Te lata praktyk i tysiące książek
Doprowadziły go, do tego miejsca nad stołem
Koncentracja na najwyższym poziomie
Jego głowa opanowuje drżące dłonie
Tutaj liczy się każda sekunda
Tutaj liczy się każdy milimetr
Tutaj liczy się tylko wtedy, gdy się uda
Tutaj rozgrywa się sprawa o życie
Możesz powiedzieć, że to niebywała presja
To niebywałe, do czego zdolni są ludzie
Jest jeszcze jedna, bardzo ważna kwestia
Trzeba to robić na pełnym luzie
Sam powiedz co Ci wyjdzie, kiedy jesteś pospinany
Ile barier stawiamy sobie, przez to sami
Trudniej się płynie, będąc powiązanym
Podnieś głowę, człowiek, zdejmij te kajdany
Zobaczysz, to wszystko jest w zasięgu
Więc JADEGRUBO, jadę, jadę do celu
Takich jak on było niewielu
Niestety, nie zawsze tak się kończy
Zdobywając wiedzę z biegiem historii
Stawiamy kroki, płyniemy z prądem
Robimy to dla nowych, lepszych pokoleń
To jest jak dom, więc podaj cegłę
Na świecie jest pięknie, lecz może być o wiele lepiej
I właśnie dlatego to ma sens
Sami możemy sadzić rajskie ogrody
I właśnie dlatego to ma sens
Zobacz jak pięknie jest, gdy jesteś zdrowy
Jak mówisz na tych, co ci naprawiają zdrowie
Niektórzy mówią na nich Bogowie