დილა შენს ბაგეებს ნამავს დრო კი მოუთმენლად გადის ერთი ჩახუტებაც კმარა სანამ უშენობა დამღლის მე შენ გაღიარებ ღმერთად გატან ჩემი გულის ნაწილს მერე რა რომ არ ვართ ერთად აზრი როდის ჰქონდა მანძილს შენთან ისევ მინდა ყოფნა ვთელავ მოგონებებს დაყრილს შენი სიყვარული ჯობდა ხოდა გავეყარე აპრილს ყინვას გაიმეტებს ზეცა ფოთლებს შევაგროვებ ჭადრის ისე შემოვირბენ შენთან როგორც ყვავილობა ატმის დილა შენს ბაგეებს ნამავს დრო კი მოუთმენლად გადის ერთი ჩახუტებაც კმარა სანამ უშენობა დამღლის მე შენ გაღიარებ ღმერთად გატან ჩემი გულის ნაწილს მერე რა რომ არ ვართ ერთად აზრი როდის ჰქონდა მანძილს